• BİTKİ ÖRTÜSÜ
• ŞİFALI OTLAR
• ORMANIN EFENDİLERİ
  

BİTKİ ÖRTÜSÜ

Göcek Orman İşletme Şefliği, Fethiye Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı olarak 1965 yılında kurulmuş ve faaliyetine başlamış olup, bu güne kadar yürütülmüştür.

Şefliğin ormanlık durumu, 2000 yılında yenilenen Amenajman planına göre;

Verimli Orman : 10.502.30 Hektar
Bozuk Orman  :   4.922.90 Hektar
Ormansız alan :   1.866.00 Hektar
Toplam            : 17.291.20 Hektardır.

Şefliğin deniz seviyesine göre en yüksek yeri Kuzey sınırına yakın yerde bulunan 1087 metre yüksekliğindeki Dikmentepe’dir. En alçak alanlı yerleri ise Akdeniz ile çevrili olan yerlerdir.

İşletme şefliği sınırları içinde mevcut asli orman ağaç türleri; kızılçam, fıstık çamı, meşe, kızılağaç, çınar, okaliptüs ve sığladır.

Şeflik sınırları içinde görülen ağaççıklar ise; sandal, mersin, akçakesme, pirnal meşesi, yabani zeytin, tespih, keçiboynuzu, zakkum, melengiç ve defnedir.

Şeflik sınırları içinde bulunan çalı türleri; sumak, funda, karaçalıdır.

Şeflik sınırları içinde bulunan flora türleri; böğürtlen, sarmaşık, laden, çayır otu, kekik ve ada çayıdır.

İşletme Şefliğinin Ormanları; Kızılçam İşletme Sınıfı, Özel Çevre Koruma ve Turizm İşletme Sınıfı ve Doğayı Koruma İşletme Sınıfı olmak üzere üç işletme sınıfının ana ilkelerine göre işletilmekte ve ormana bakım yapılmaktadır.

Ormanlık alanların işletme sınıflarına göre dağılımı ise;

Kızılçam İşletme Sınıfı                                      : 2.321.40 Hektar
Özel Çevre Koruma ve Turizm İşletme Sınıfı    : 7.944.40 Hektar
Doğayı Koruma İşletme Sınıfı                          :    236.50 Hektar

                                                    TOPLAM       : 10.502.30 Hektar

Göcek Şefliği dahilinde; Göcek Beldesi, Gökçeovacık Köyü, Karacaören Köyü ve İnlice Köyleri bulunmaktadır.

Bu köylerden İnlice, Gökçeovacık ve Karacaören köylerinde köylülerin kurdukları Sınırlı Sorumlu Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi kurulmuş, ormanda kesim işlerinde bu kooperatiflere üye kişiler çalışmakta ve gelir elde etmektedirler.

Göcek Şefliği sınırları içinde 2006 yılında altı adet orman yangını meydana gelmiş olup, bu yangınlar nedeniyle 2,6 hektar ormanlık alan zarar görmüştür. Bu alanlar 2006 yılı sonbaharında kızılçam tohumu ekimi yapılmak sureti ile ağaçlandırılmıştır. (Bu sahalar taşlık olduğu için teras yapmak mümkün olmadığından tohum ekilmiştir.)

Göcek Orman İşletme Şefliği’nde 618.000 hektar bozuk ve yaşlı orman gençleştirme programına alınmış ve gençleştirilmesi devam etmektedir. Bu gençleştirme işlemi yapılan plan dahilinde 2009 yılında bitirilecektir.

Şeflik dahilindeki köylerin orman sınırlaması 1945 yılında yapılmış ve daha sonraki senelerde 2/B çalışmaları yapılmıştır.

Tersane adası, Göcek Adası, Yassıca Adası, Zeytinli Ada, Şeytanlı Ada ve Katrancı Adası, Göcek Orman İşletme Şefliği sınırları içinde kalmaktadır.

İşletme şefliğimizde bir adet Orman Toplu Koruma Ekibi vardır. Burada iki Orman Muhafaza Memuru ve yirmi beş tane geçici işçi ile bir tane şoför görev yapmaktadır.

Kaynak: Mehmet Köse (Göcek Orman İşletme Şefi)

Sayfa başına dön...

ŞİFALI OTLAR
Göcek ve yöresi şifalı bitkiler ile doludur. Bünyesinde bin bir çeşit şifa saklayan bu bitkilerimiz, insanoğlunun kendilerini keşfetmesini bekler.

Lokman Hekim’in “Her derdin devası tabiat anadadır.” Sözü, bitkilerin ne kadar yararlı olduğunu ortaya koymaktadır. Tıp dünyasında her geçen gün, nice dermansız hastalıkların çarelerini, umulmadık bir bitki türünden elde edilen olağanüstü ilaçlarla bulduklarını hepimiz bilmekteyiz. Yöremizde de çok eskiden beri çeşitli bitki, yaprak, kök, çiçek, kabuk ve meyvelerinden birçok ilaçlar yapılmakta ve bazı hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Halk arasında “kocakarı ilaçları” denilen bu ilaçların insanlara tatbiki “sargı, yakı, merhem, içme ve çiğneme” yoluyla olur. Ancak bu ilaçlar ve tedavide kullanımı her önüne gelen tarafından yapılmaz. Genelde yörede temiz, saygın, okur-yazar ve bilinçli olarak tanınan kişilerce yapılıp uygulanır.

Yöremizde bulunan şifalı bitkiler ve iyi geldiği hastalıklar:

Karahan çiçeği ve kökü                                    Mide hastalığına
Ada ve dağ çayı                                               Mide gazı ve gribe
Günlük yağı                                                      Mide ülserine
Günlük kabuğu (buhur)                                   Dini günlerden bir gün önce yakılır ve bütün kötülükleri çıkardığı duman ve koku ile yok ettiğine inanılır.

Defneyaprağı ve tohumu                                 Boğaz enfeksiyonlarına
Şeytan keleği                                                   Sinüzite
Çam ve sedir reçinesi                                       Solunum yollarına
Kekik ve elma yağı                                           Diş ağrılarına, beden ve mide üşütmelerine
Nane ve limon                                                  Mide bulantılarına
Ceviz kabuğu                                                   Saç bakımına
Selvi ve söğüt kökü                                         Saç kırıklarına ve kepeğe
Zeytinyağı                                                       Hazımsızlık, berelenme, et kesiklerin, öksürük ve mikrop kapmaya

Mısır unu ve domates                                       Yanıklara
Anason                                                            Sancılara
Tere                                                                 Kansızlığa
Arpa suyu ve altınözü otu                                Böbrek rahatsızlıklarına
Karanfil ve maydanoz                                      Diş ağrısı ve ağız kokmasına
Yulaf unu, süt, bal, marul ve kuzugöbeği         Çıbanlara
Çiğ yumurta sarısı, yağsız süzme yoğurt         Yanık ve pişiklere
Sirke                                                                Ateş düşürmeye
Meşe kabuğu                                                   Guatraya
Kına, defne, ısırgan otu ve badem içi               Egzamaya
Pekmez                                                            Kan dolaşımına
Çiğ yumurta sarısı                                            Ses tellerine
Demli çay ve kuru kahve                                  İshale
Meşe külü ve kükürt                                        İsilik ve kaşıntılara
Fesleğen                                                          Sivrisinek ısırmasına
Cennet süpürgesi                                            Haşerelerden korunmaya
Sarımsak                                                          Sinir sistemini düzeltmesi ve kalp krizine
Çam, sedir ve günlük reçinesi                          Solunum yollarına ve el ayak çatlamalarına
Kara katran, narpız, kekik, dağ çayı, kuru soğan Karın ağrılarına
karacaot                                                          Burun tıkanmalarına
Mısır tuğu ve püskülü                                       Böbrek taşlarının dökülmesine
Piyan (meyan)                                                 Öksürüklere
Külde pişmiş soğan                                          İrin (cerahat) çıkarmaya

Tarhana, mısır unu hamuru, üzüm ezmesi, taze et, zeytinyağı, buz, incir ezmesi ve posta (un) bulamacı                                                   Kırık ve çıkıklara

Çam ve sedir burcu (hurc)                                Bronşit rahatsızlığına
Sarıçiçek ( nahtibar )                                        Basur rahatsızlığına
Külde pişmiş patlıcan, soğan ve patates          Baş ağrılarına
Andız katranı                                                    Egzamalara
Papatya                                                           Öksürüğe
Biberiye çiçeği                                                 Termeye
Böğürtlen                                                         Kansızlığa

Halk arasında şifalı bitkilerin yanı sıra “sevilmeyen ve uğursuz sayılan bitkiler” de vardır. Bunların tarlada yetişmesi, dokunulması, yenilmesi, zehirli olması ve uğursuzluk getirmesi gibi nedenlerden dolayı “kötü bitki” olarak bilinir. Sarmaşık, pıtrak, kaynaşık, ayrık, sütleğen, yılan bıçağı, ziğircik, karaot, delice, deve dikeni, domuz topalağı, yabani mantar ve bağla önemlileridir.

Adı geçen bitkiler gerek içinde bulunduğu ekili–dikili alanı etkilemesi, gerek hayvanları zehirlemesi, gerekse toprağın verimini düşürmesi gibi olumsuz ve zararlı yönlerinden dolayı sevilmez.

Sayfa başına dön...

ORMANIN EFENDİLERİ
Yüce Atatürk; “Köylü milletin efendisidir” demiştir. Ne kadar anlamlı, ne kadar yerinde söylenmiş bir söz. Köylünün bağrı yufka, eli cömert, dili tatlıdır. Yaşadığı doğayı, yeri, dağı, taşı, canlıyı, cansızı korur, sever ve yüceltir.

Yöremiz bir orman bölgesi. Aklımıza gelen her türlü bitkinin kardeşçe büyüdüğü, özgürce yaşadığı zengin bir alana sahibiz. Bu alan içinde yaşam sürdüren öbek öbek köyler kurulmuştur. Ormanla iç içe bir ömür boyu yaşamışlar ve hala yaşamaktadırlar. Kuruyanından odun ve alet – edevat, kırılan dallarından hayvanlarına yiyecek, çiçek-kök ve burçlarından ilaçlar yaparlar. Birbirlerine türkü söylerler, ağıt yakarlar. Birbirlerini kardeş gibi korurlar. Ne yakarlar, ne de acımasızca keserler. Ormanlar, daha aktif olan insanların evlatlarıdır. İnsan evladını hiç keser mi?

Ben, Yüce Atatürk’ün o anlamlı sözüne şunu eklemek istiyorum. “Köylü milletin ve ormanın efendisidir”

Kaynak: Sait DEMİR

Sayfa başına dön...